HOROSKOPOAK ESANDA BEZALAXE ."Ezer baino lehen", Arantxa Iturbe

Hutsuneak bete.

Hutsuneak bete ondoren, "erantzuna egiaztatu" botoia sakatu ea ondo egin duzun ikusteko.Pista bat ere eska dezakezu!
Goizero goizero, jaiki orduko, Akelarreren kantuari jaramon handiegirik egin gabe, egunkaria zabaltzen zuen. Orri jakin bat, azken aurrekoa, eta helburu zehatz batekin: .

Hasieran joko bat besterik ez zen. “Ea gaur zer gertatuko zaidan” pentsatzen zuen eta grazia pixka bat ere egiten zion horrelako “txorakeriatan” “denbora galtzeak”. Baina behin, , batekin bereziki, bere lanpostutik botatzeko ahaleginak egitea posible zelako. Eta juxtu egun hartan hasi zitzaion Joxe galdera arraroak egiten. Inguratu eta “aizu, hau ez al da oso lan nekeza emakume batentzat?” edota “Izaskun, egunen batean haurdun geratuko bazina, gerentzia utzi beharko zenuke, ez?” eta horrelakoak itauntzen zizkion, horoskopoak iragarritakoa betez. Eskerrak, astebete baino lehen, kontabilitatea gainbegiratzen ari zenean, mila eta bostehun pezetatako akats hura aurkitu zuen. Ez zen beste munduko hutsunea, eta jakin ere bazekien mila eta bostehun pezetarengatik ez zela enpresa lur jota geratuko, baina ez zitzaion gehiago kosta Joxe haren asmo txarren berri zuzendariari ematea –izenik esan gabe, noski- eta bi aste baino lehen, lapurreta egin izana leporatu eta lanik gabe utzi zuten zirikatzailea.

Handik aurrera arreta gehixeagoz begiratu zion berari zegokion txokoari, badaezpada ere arriskuak aurrikustea behin pasata gero damutzea baino komenigarriagoa izango zela pentsatuz.

Joxeren gertakizunetik hilabete eskasera bi aldiz irakurri zuen egun hartakoa: Horregatik irakurri zuen bigarren aldiz etxerakoan. Joxe bera izan zen bulegoan nahikoa sututa, norbaitek esana izango ziolako Izaskunek bere langabeziarekin lotura zuzena izan zezakeela. Sekulakoak eta bi bota zizkion, biraoka azaldu zen eta biraoka desagertu, segurtasun goardiak beso banatan zituela –azkenean, haiei deitu beharrean aurkitu baitzen okerragoaren bat gerta zitekeen beldur-. Baina garbi jartzen zuen bere horoskopoan: “baina lasai, momentuko gauza izango da eta”.

. Ordurako konturatuta zegoen bakoitzak horoskopo desberdin bat ekartzen zuela eta ez zuen inondik inora ere, ezusteko ezer gertatzerik nahi. Lankideek, bere zeregin ezkutuaz jabetuta, aldizkariak oparitzen zizkioten noizean behin, egunez egunekoa ez ezik, asteko edo hilabetekoak ere ikus zitzan. Eta bizimodua haien arabera moldatzen hasi zen.

. Asko kosta zitzaion zegoen tokiraino iristea eta ez zuen inola ere handik mugitzeko asmorik, gora ez bazen alegia. Eta aurretik zuen lagunarte motza laburtuz joan zitzaion horoskopoarenganako zaletasuna sortu zizaionetik. Nazka-nazka egin zituen ezagun guztiak “gaur ez ba, kasik, etxean gertuko naiz, horoskopoak aholku horixe eman dit eta “ esaerarekin. Eta ez zen gutxiagotarako! Norekin hitz egin edo ez hitz egin, nora joan, erosketak noiz egin, zein koloretako arropa jantzi edota etxea garbitzea noiz komeni zitzaion ere horoskopoak esaten baitzion.

Goiz batean zuzendariak deitu zion, ea zer martxa zer hura, bi egun zeramatzala lanera joan gabe eta zertan ote zebilen galdetzeko. Hari ere horixe erantzun zion. Horoskopoaren esanetara zegoela, eta orduan, hileroko soldata ere berari eskatzeko eta hitzik gabe utzi zuen. Baina ez zuen ezustean harrapatu. , baina bestean, aste hartan bere biziak goitik beherako aldaketa izango zuela esaten zuen. Beraz, lasai geratu zen, aldaketaren zain.

Ez zuen asko itxaron beharrik izan. : “oraindaino ez duzu oso begiko izan, baina bera zutaz maiteminduta dago erabat, kontrakoa dirudien arren. Etortzen zaizunean ez itxi aterik eta prest egon datorrena datorrela ere”. Eta segituan konturatu zen: Joxe zen bere bizitzako gizona. Huraxe zen orain arte oso begiko izan ez zuen bakarra, eta maiteminduta egotearen kontrako itxura guztiak zituena. Nola itxiko zion ba atea hainbeste denbora bere zain egon ondoren! Eta horoskopoek sekula gezurrik esaten ez dutenez, arratsaldean bertan ponpoxa-ponpoxa jarri zen, egongelako sofan eseri eta tinbreak noiz joko geratu zen. Eta jo zuen, hombre! Joko ez zuen ba! Eta nork? Nor egongo atearen bestaldean? Joxe, klaro.

Berak ez zuen une batez ere zalantzan jarri etxera zetorkiona Joxe izango zenik, eta munduko irribarrerik gozoena eskaini zion barrura pasatzeko gonbitearekin batera.

, baina tira, aurrera egin zuen. Hasi zen –ez pentsatuta bezain sendo- aurreko bixitarengatik barkamena eskatu nahi ziola esanaz, eta Izaskunek baietz, dena zegoela barkatuta, egoteko lasai. Abiada bizian jarraitu zuen bere partetik inolako eragozpenik ez zegoela, baina bere sentimenduei buruz lehenago hitz egin behar ziola eta amore ez zuela emango puntu batean: epaitegian egin beharko zituztela egin beharrekoak, elizara joateko kontu horrek ez zuela batere konbentzitzen eta.

. Epaitegian, baietz noski, non bestela? Han ikusiko zutela elkar, dagoeneko denuntzia formala egina zuela bai han eta baita Magistraturan ere eta horixe esatera etorria zela, ostikoak atzetik ematea batere gustatzen ez zitzaiolako.