Urola Beheko zementu naturalaren egileak. (https://gupostseguro.com/fitbak/eu/). Gipuzkoako Foru Aldundia. Lanbide tradizionalak: industriako lanbideak.

Hutsuneak bete.

Hutsuneak bete ondoren, "erantzuna egiaztatu" botoia sakatu ea ondo egin duzun ikusteko.Pista bat ere eska dezakezu!
   bai harrobietan, bai lantegietan      erretzeko eta ehotzeko      garaian garaiko      karea eta lokatza      Portland izeneko   

Zementugintza Gipuzkoako Urola Behean XIX. mendearen erdialdera hasi zen, eta ehun eta hogeita hamar urtetan gune horretako jarduera garrantzitsua izan zen. Denbora horretan barietate ezberdinak landu zituzten, teknikak erabiliz.

Hasieran lortutako produktua zementu naturala edo Zumaiakoa izenarekin egin zen ezaguna, eta baita kare hidraulikoa izenarekin ere, tupa erraustuz lortzen zen. Tupa hori proportzio egokian zituen harria zen, (inguru horietan aukera handia dago eta oso ona gainera). Erregaietarako lignitoa erabiltzen zen, beste ezer gehiago gabe, eta ondoren eho egiten zen hauts fin bat lortu arte.

Ekoizpen prozedura tradizionalaren oinarria horrelakoxea zen: inguruko harrobietatik tupa atera, eta ondoko oletara eramaten zen , baina XIX. mendearen 60ko hamarkadatik aurrera berrikuntza industrial garrantzitsuak sartu zituzten.

Zementugintzak garapen handia izan zuen XX. mende hasiera arte, ondoren egonkortu eta apur bat beranduago beherantz hasi zen. Beherakada hori oso nabarmena zen Espainiako gerra zibila hasi aurretik. zementua egiten hasi zirenean gainditu ezinezko konpetentzia jarri zitzaien aurrez aurre.

Zementu naturala ekoizten zuten langileak bertakoak ziren, eta hainbat lanbide egiten zituzten, . Azken horietako zereginak “osasunerako kaltegarritzat ” izaten zituzten, ingurugiro baldintzak oso txarrak zirelako, eta ordainketa garai hartakoen parekoa izaten zen. Dena den lanbide gutiziatuak izaten ziren, beste aukerarik ez zegoelako, eta gainera, baserriko lanekin bateragarriak izaten zirelako urtearen zati handi batean.