Seme-alabak eta etxez kanpoko lana. Ikasbil, 7362, HABE 363. alea.

Hutsuneak bete: Hasierak eman.

Hutsuneak bete ondoren, "erantzuna egiaztatu" botoia sakatu ea ondo egin duzun ikusteko.Pista bat ere eska dezakezu!
HITZ-ZAKUA:
Adi egon hitz egiten dutenean:
Baina, nola planifikatu denbora?:
Batzuetan sentimendu nahasiak dituzte,
Denbora ondo baliatu behar da
Edozein arazo edo eginbehar
Ezberdin pentsatzea ez da bekatu.
Libre dituzun egunak, asteburuak eta,
Modua ez da seme-alabak
Mugak ezarri.
Saiatu haurrekin elkartzen:
_____________________________________________________
Etxetik kanpo lan egiten duten guraso asko bizi dira estresak eta egonezinak jota, zaila delako etxeko eta kanpoko lanak uztartzea. Etxetik kanpo lanean jarduten dutenek ezin diote denbora hori eskaini beren seme-alabei.

Denbora gutxiago, baina kalitate hobekoa

1. -, beraz, haurren konpainian pasatakoa; eta nahiz minutu gutxi izan, kalitatezkoa izan dadila. Egunaren gurpilak ez die gurasoei erabakitzen uzten zenbat denbora pasa behar duten seme-alabekin. Baina, denbora hori kalitatezkoa izatea, hori bai dagoela gurasoen esku. Adituek diotenez, gurasoen ahaleginak ezaugarri hauek izan behar ditu:

2. - otorduetarako, jolaserako, eurekin batera eskolako lanak egiteko. Eta astirik ezean, planifikatu denbora.

3. - beste zernahi egiteko agenda planifikatzen bada, haurrekin egoteko ere gauza bera egin. Agian, horretarako erabakiak hartu beharko dira: nork egingo dituen erosketak, nork jasoko dituen haurrak eskolatik, -agian bietako batek lanetik lehentxeago atera beharko du- eta abar.

4. - oso garrantzizkoa da entzuten jakitea. Hau da, denbora gutxi baduzu ere, denbora horretan haurrak senti dezala bera dela protagonista, bere intereseko gaien ingurukoa dela jarduna. Horrela sendotzen da harremana eta elkarrenganako konfidantza. Hori galtzen edo lortzen ez bada, gurasoak eta haurrak elkarrekin egoteko uneak atzeratzen badira, eta oso noizean behin gertatzen badira, haurrak ez dira aurrerantzean, behar dutenean, gurasoengana joango. Gurasoei ezer ez kontatzeko joera nagusitzen bada txikitan, gero zaila izango da konfidantza berreskuratzea. Eta konfidantza hori sendoa izatea komeni da, batez ere nerabezaroan, hots, familiaren iritzia baino nahiago dutenean lagunen iritzia.

5. - ondo probestu. Elkarrekin aritu, berdin dio zertan, hizketan, jolasean, eskolako lanak edo etxeko lanak egiten. Horrela ikasiko dute elkarrekin aritzearen garrantzia, eta erantzukizunak hartzen ere ikasiko dute, eta bere buruan konfidantza izaten.

6. - beti okupatuta edukitzea, eta bitartean, gurasoak ezertarako astirik gabe izatea.


7. -, ez dakite ziur zer sentitzen duten. Hori argitzen saiatu, eta ondoren, sentimendu horiek adierazten lagundu, edo nola adierazi behar diren esaten ahalegindu. -Erreparatu eskolako irakasleek nola hezten dituzten, nola haurtzaindegian, nola haur-zaintzaileek, aitona-amonek, hots, haurraren guraso ez diren guztiek.

8. - Seme-alabei adierazi gauza zaretela ezberdintasunak onartzeko. Ez du horrek esan nahi gurasoek haurren esanetara makurtu behar dutela beti, ez. Baina bai jakin dezatela laguntzeko prest daudela beti gurasoak.

9. - errazago egiten da presaka egiten ez bada, pazientzia lagun ona da, eta umorea zer esanik ez.

10. - Guraso batzuek ez dute ia astirik seme-alabekin egoteko, eta ordainetan, nahi dutena egiten uzten diete elkarrekin daudenean. Ez da hori bidea. Ezta denbora-falta horren truke jostailuak erostea ere. Dena balekoa dela sinestarazita, hainbat arazo psikologiko eta hainbat portaera hala moduzkoak sortzen dira.