Goizeko euri artean
gabe
eskuak ,
pena bat bihotzean.
Etxetik urrutik nago
kalean bakarrik,
goizeko euri artean
bakarrekin.

Lan bat hartu behar dut
gaur bazkaltzeko,
inork ez nau hartu nahi
naizelako.
Kaleetan abestu dut
nere herriko kanta,
jendeak utzi du
goizeko euri artian.

Ez horrela ibili,
esaten dit,
hemen bizi
gu biok elkarrekin.
Batzuetan galdetzen diot
buruari
zertarako naizen hemen,
zergatik ari naizen
betiro kezkatzen.

Baina aurrera joan behar dut
bidea hartu arte,
bakarrik izan behar dut
hori iritsi arte.
Eta egun on batean
pozik ikusiko dut
eguzkia agertzen
goizeko euri artean.